tag:blogger.com,1999:blog-70786041740839586992011-09-30T18:19:17.681+03:00Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.comBlogger361100tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-29252707521137671262010-01-01T05:21:00.003+02:002010-01-01T05:32:39.621+02:00<div>Πριν χρόνια, στο λεωφορείο, είδα έναν παππού που χαράχτηκε στη μνήμη μου.</div><div>Άσπρα μαλλιά σαν μπαμπάκι, άσπρα γένια, σκούρη μπλε τραγιάσκα.</div><div>Γαλάζια μάτια, σκούρο γαλανό, που δείχναν να έχουν ατενίσει πολλούς ήλιους... ναυτικό βλέμμα</div><div>Άσπρο δέρμα, με κατακόκκινα μάγουλα.</div><div>Πολλές ρυτίδες που όμως φαινόταν όλες καμωμένες από χαμόγελα... Κι ένα χαμόγελο που έλαμπε σαν τον ήλιο, κολλητικό, μεθυστικό σχεδόν... Φαινόταν σαν η ομορφιά της ψυχής του να έχει εξαγνίσει το πρόσωπό του... </div><div><br /></div><div>Η σκέψη του πάντα με κάνει να χαμογελάω :)</div><div><br /></div><div>Καλή χρονιά!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-2925270752113767126?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-12033699554404330912009-12-25T04:38:00.001+02:002009-12-25T04:38:25.430+02:00Μια παρέα παιδιών, μεταξύ των οποίων ο αδελφός της βαφτιστήρας μου και ένας άλλος που τον ξέρω απ' όταν γεννήθηκε, αποφάσισαν φέτος να βγουν να πουν τα κάλαντα. Μεγάλα παιδιά, πρώτη με τρίτη Λυκείου. Μεγάλη παρέα, γύρω στους δεκατέσσερεις. Μελόντικα, φλάουτο, κύμβαλα, κόρνο, τρομπέτα, σάλπιγγα... και πολλά άλλα... Μια μεγάλη μελωδική παρέα μεγάλων παιδιών, να περιφέρονται στους δρόμους της πόλης... Μαντέψτε πόσα λεφτά έβγαλαν...<div><br /></div><div><br /></div><div>Μαντέψτε...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Δεν τα δέχονταν!</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Το έκαναν απλά για την χαρά του να τα πούνε!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-1203369955440433091?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-26813412038844179792009-07-15T03:23:00.003+03:002009-07-15T03:29:35.536+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/qlwuTYBWbcE&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/qlwuTYBWbcE&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />At some time, they will come and tell you<div>that they believe you, they love you<div>and that they want you;</div><div><br /></div><div>Keep your mind on the child,</div><div>lock the door with the key;</div><div>they're lying.</div><div><br /></div><div>At some time, learned men will come,</div><div>speech artists and wordsmiths,</div><div>to convince you.</div><div><br /></div><div><div>Keep your mind on the child,</div><div>lock the door with the key;</div></div><div>they will sell you out.</div><div><br /></div><div>And when the times come </div><div>that the candle is blown out </div><div>in the wind,</div><div><br /></div><div>Defend the child,</div><div>because if the child survives,</div><div>there's hope...</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-2681341203884417979?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-82336248355228835652009-02-06T19:11:00.000+02:002009-02-06T19:12:30.626+02:00Ξύπνησα απότομα από όνειρο θολό.<br />Απεγνωσμένα προσπαθώ να θυμηθώ...<br />δεν είσαι δίπλα μου, μα εγώ σε νιώθω εδώ...<br /><br />Το σώμα μου έχει τη δική σου μυρωδιά.<br />Με μεταφέρει στη ζεστή σου αγκαλιά<br />και αντιστέκομαι στα άδηλα φιλιά.<br /><br />Το σπίτι άδειο, μα η δική σου η φωνή<br />σαν μαχαιριά, σαν φλόγα, μέσα στη σιγή<br />μέσα στο νου μου ολοένα αντηχεί.<br /><br />Χτυπάει η καρδιά μου στο δικό σου το ρυθμό<br />και τριγυρνώ με το κεφάλι μου σκυφτό...<br />ψάχνω έναν χώρο μες στη σκέψη να κρυφτώ.<br /><br />Όσο κι ας καίγομαι σε σένα ν' αφεθώ.<br />δεν ξέρω, δεν θυμάμαι, πως να σου δοθώ...<br />μη μου θυμώνεις, έχω ξεχασει ν' αγαπώ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-8233624835522883565?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-30930749841500898462008-12-29T05:08:00.010+02:002009-02-06T19:13:59.354+02:00<div style="width: 300px;"><object height="110" width="300"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/NhR18Fm53F/aus=false/"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://media.imeem.com/m/NhR18Fm53F/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="110" width="300"></embed></object><div style="padding: 1px; background-color: rgb(0, 0, 0);"><div style="padding: 4px 4px 0pt 0pt; float: left;"></div></div></div><br /><br />5 η ώρα το πρωί, και ίσως να είναι η σωστή ώρα...<br /><br />Στο τζάκι, τα αποκαΐδια μιας φωτιάς που καίει από νωρίς βγάζουν λίγη ζέστη, μα δεν αρκεί πια για να διώξει το κρύο...<br /><br />Μια φωτιά που δεν την ταΐζεις, σβήνει.<br /><br />Μια φωτιά που δεν την σκαλίζεις, σβήνει.<br /><br />Κι εκεί που φοβάσαι πως αν την πειράξεις θα χαλάσει,<br />την αφήνεις από τον φόβο σου να πεθαίνει,<br />και για να μην χάσεις αυτό που έχεις,<br />καταλήγεις στο τέλος να μην έχεις τίποτα...<br />Και σου αξίζει να κρυώνεις.<br /><br />Αν είσαι τυχερός, το καταλαβαίνεις πριν σβήσει και η τελευταία σπίθα, και βάζεις άλλο ένα ξύλο. Αλλά δεν αρκεί αυτό. Πρέπει και να φυσήξεις. Πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου να την πείσεις πως δεν πρέπει να σβήσει. Και μερικές φορές, ίσως χρειάζεται και να καείς.<br /><br />Αλλά...<br /><br />Κάποια στιγμή πρέπει να το πάρεις απόφαση πως ήρθε η ώρα της να σβήσει...<br /><br />Όταν γυρίσει ο αέρας,<br />και ο καπνός αρχίζει να σε πνίγει,<br />να σε τυφλώνει,<br />να σου τσούζει τα μάτι,<br />μέχρι που νιώθεις πως θα χρειαστείς έναν χείμαρρο από δάκρυα για να στα ξεθολώσει.<br /><br />Βάζω κι εγώ άλλο ένα ξύλο - κι αυτή την φορά, υπόσχομαι στον εαυτό μου πως θα είναι το τελευταίο.<br /><br />Την φωτιά δεν πρέπει να την φοβάσαι,<br />πρέπει να την αγαπάς,<br />να την καταλαβαίνεις<br />και να την σέβεσαι.<br />Πρέπει να την πλησιάζεις και να την απολαμβάνεις.<br /><br />Τελεσίγραφο.<br /><br />Καλές γιορτές!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-3093074984150089846?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-27122538048737499122008-05-21T23:09:00.005+03:002008-05-23T09:55:57.503+03:00Ο άντρας της έφευγε για το μέτωπο, και έπαιρνε μαζί του το μουλάρι. Και αυτή πως θα τα έφερνε βόλτα, με δυο μωρά στην κούνια κι ένα στην κοιλιά; Ο αγαπημένος αδελφός της, φθισικός, στο δίπλα σπίτι σιγοσβήνει. Για να τον δει, ούτε κουβέντα - κι άμα κολλήσουν τα μωρά; Μέσα απ' τον τοίχο του μιλάει...<br /><br />Στην αντίπερα μεριά του ωκεανού, αυτός, μικρός ακόμα για να μπει στον πόλεμο, εκπαιδεύεται πιλότος. Αυτή, 16 χρονών, την διώχνει ο πατέρας της απ' το σπίτι τους, γιατί αρνείται να σταματήσει το σχολείο και να βρει δουλειά.<br /><br />--------------------------<br />Χρόνια μετά<br />--------------------------<br /><br />Ξύπνησε το πρωί, με το που χάραξε. Σηκώθηκε και άναψε το τζάκι, να βράσει γάλα για τα παιδιά. Ξύπνησε τα μεγάλα. Τον πρώτο τον άφησε σπίτι για να προσέχει τα μωρά, τα δυο επόμενα τα πήρε στο χωράφι μαζί της. Ο άντρας έλειπε σε αγώι. <br /><br />Στην αντίπερα μεριά του ωκεανού, το νεαρό ζευγάρι επιστρέφει απ' το μπαρ.<br /><br />---------------------------<br /><br />Ο γιος τους ο μεγάλος πάει γυμνάσιο. Φεύγει απ' το σπίτι, 12 χρονών παιδί, να πάει στην πόλη. Σε λεωφορείο πρώτη φορά, πρώτη φορά ακούει ραδιόφωνο. Το τραγούδι αυτό, ποτέ δεν θα το ξεχάσει. Θα πάει να μείνει με ξαδέρφια του, 2-3 χρόνια μεγαλύτεροι αυτοί, 40 χιλιόμετρα περπάτημα σαν θέλει να δει τους γονείς του, ξυπόλυτος. Απ' το υστέρημά τους ό,τι μπορούν του στέλνουν. Είναι έξυπνο παιδί, τα παίρνει τα γράμματα, θα πάει μπροστά.<br /><br />Στην αντίπερα μεριά του ωκεανού, η γυναίκα έγκυος 7 μηνών στο δεύτερο παιδί, κάνει θαλάσσιο σκι και πέφτει, γεννάει πρόωρα.<br /><br />---------------------------<br /><br />Τώρα ο μεγάλος φεύγει για Αθήνα να σπουδάσει, με υποτροφία. Ο πρώτος από το χωριό. Το καμάρι και η ελπίδα των γονιών του.<br /><br />Στην αντίπερα μεριά του ωκεανού, λένε στην κόρη τους (την πρώτη) να είναι πιο κοινωνική, να είναι πιο αθλητική, να βγάλει επιτέλους τη μύτη της από τα βιβλία.<br /><br />----------------------------<br /><br />Ο γιος τους φεύγει για Αμερική, αυτή τη φορά με διπλή υποτροφία: μια από 'δω και μια από κει. Τα αγγλικά τα έμαθε σ' ένα χρόνο.<br /><br />Στην αντίπερα όχθη του ωκεανού, αυτή αναρωτιέται γιατί δεν χορεύουν οι φίλες της με τον μόνο μαύρο συμμαθητή τους, αφού χορεύει πολύ καλύτερα απ' όλους τους άλλους...<br /><br />-----------------------------<br /><br />Αυτός βλέπει να όνειρά του να υλοποιούνται. Αυτή βλέπει τα δικά της να καταπιέζονται...<br /><br />-----------------------------<br /><br />Βρεθήκανε κάποια στιγμή στην ίδια πόλη, και μια κοινή γνωστή τους γνώρισε.<br /><br />-----------------------------<br /><br />Τώρα παντρεύονται, στην αντίπερα μεριά του ωκεανού, και οι γονείς του δεν μπορούν να είναι εκεί. Την νύφη όμως την ξέρουνε, την έφερε να τους γνωρίσει. Κι ας μην μιλάει τη γλώσσα τους, την αγαπήσανε και τους αγάπησε - η μάνα του, ούτως ή άλλως, κουφή τα τελευταία χρόνια, αλλιώς έχει μάθει να διαβάζει τους ανθρώπους. <br /><br />------------------------------<br /><br />Εκεί, στην αντίπερα μεριά του ωκεανού, έκαναν τρία παιδιά - το δεύτερο δεν έζησε. Μα σαν γεννήθηκε το τρίτο - όπως της είχε πει εξ' αρχής - γυρίσαν πίσω. <br /><br />Στην αντίπερα μεριά του ωκεανού τώρα μένει η δική της οικογένεια.<br /><br />-------------------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-2712253804873749912?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-82054651483330504032008-04-19T23:24:00.011+03:002008-04-21T22:13:40.204+03:00<span><span style="font-size:85%;">Παραβιάζοντας λίγο τους κανόνες του παιχνιδιού στο οποίο με κάλεσε η <a href="http://ceralex.blogspot.com/">ceralex</a>, δεν βάζω δικά μου λόγια, αλλά μόνο ανάκατους στίχους από τους Συνήθεις Υπόπτους...</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.shops.gr/saxon/images/lyra-synypo-meres.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://www.shops.gr/saxon/images/lyra-synypo-meres.jpg" alt="" border="0" /></a></span><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αχ! και να μπορούσα</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">έστω για λίγο</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">να σε μοιραστώ από μακριά...</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">για μια στιγμή να γελαστώ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">και να ξεχάσω, να αρνηθώ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">πως είμαι </span></span><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 204, 255);">μόν</span></span><span style="color: rgb(51, 204, 255);"><span style="font-style: italic;">ος.</span>..</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 204, 0);">Θέλω να σε πάρω αγκαλιά,</span><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 204, 0);"><br />ψέμματα καινούρια να εφεύρω πάλι</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 204, 0);">και σε μια γωνιά εγώ κι εσύ</span><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 204, 0);"><br />να πιούμε απ΄το ίδιο μπουκάλι... </span><br /><span style="font-style: italic;"><br /></span> <span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);">Πίνω απ' τη σιωπή σου μια γουλιά</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);">σαν καυτό σφηνάκι να με πάρει</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">μέσα από του φόβου τη φωλιά,</span><br /></span><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 102, 204);">μα μίλα μου, ακόμη αν κι αύριο ξεχάσεις</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> </span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">όσα πιστεύεις κι όσα έχεις πει....</span><br /></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 255);">"Καλή σου νύχτα,</span><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> </span><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">και να μ' αγαπάς..."</span><br /></span><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 102, 204);">τα λόγια σου απ' τον παράδεισο να 'ρχονται μοιάζουν.</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 102, 204);">Στην ασπρόμαυρη ζωή μου για λίγο τα χρώματα αλλάζουν.</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> </span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(192, 192, 192);">κι είναι, λέω, ο παράδεισος για μας,<br />αγάπη μου μικρή</span><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> </span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);">να μοιραζόμαστε τούτη την κόλαση μαζί...</span><br /></span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);">κόκκινο θολό φεγγάρι<br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">θέλω να πιω μαζί σου ένα τσιγάρο<br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ζωή<br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">απ' τον παράδεισο<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">καλή σου νύχτα<br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);">ημερολόγιο<br /></span></span></span></span></span></span></span><br /><br />Καλώ με τη σειρά μου τους:<br /><a href="http://psykasso.blogspot.com/">Psykasso</a> (κι ας σου έφαγε τον Γιάννη η Ceralex),<br />και<br /><a href="http://nikosk.blogspot.com/">Νίκος Κ</a> (θέλω να δω ιστορία με Παπακωσταντίνου :-)!)<br /><br />Οι κανόνες είναι απλοί:<div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >1. Διαλέγεις όσα τραγούδια θέλεις από έναν καλλιτέχνη, άντρα ή γυναίκα, έλληνα ή ξένο, οποιουδήποτε ρεπερτορίου.</span></div><div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >2. Σκέφτεσαι μια μικρή ιστορία. 10-20 γραμμές είναι αρκετές, αλλά μέχρι όσο θες.</span></div><div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >3. Εντάσσεις μες στην ιστορία σου στίχους από αυτά τα τραγούδια και τους επισημαίνεις ώστε να καταλαβαίνουμε ποιοι είναι.</span></div><div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >4. Αν μπορείς συνοδεύεις την ανάρτησή σου με τους ανάλογους ήχους.</span></div><div><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" >5. Καλείς κι άλλους να σου πουν τη δικιά τους Μουσική Ιστοριούλα.<br /></span></div><br /><object width="300" height="80"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/GSLaWTvtte"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><param name="FlashVars" value="backColor=000000&primaryColor=999999&secondaryColor=4d4d4d&linkColor=666666"></param><embed src="http://media.imeem.com/m/GSLaWTvtte" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="110" wmode="transparent"FlashVars="backColor=000000&primaryColor=999999&secondaryColor=4d4d4d&linkColor=666666"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-8205465148333050403?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-22410619947641064402008-04-09T01:37:00.003+03:002008-04-11T02:20:40.463+03:00Ο <a href="http://nikosk.blogspot.com/">Νίκος Κ</a> ρωτάει ποια είμαι τελικά... θα προσπαθήσω να απαντήσω λοιπόν στα ερωτήματά του:<br /><span style="font-weight: bold;"><br /></span><span style="font-weight: bold;">1. Όνομα:</span> eM.<br /><span style="font-weight: bold;">2. Γενέθλια:</span> 3/8<br /><span style="font-weight: bold;">3. Ζώδιο:</span> Όποιος ασχολείται, μπορεί να το καταλάβει από την προηγούμενη απάντηση :)<br /><span style="font-weight: bold;">4. Χρώμα μαλλιών:</span> Καστανά<br /><span style="font-weight: bold;">5. Χρώμα ματιών:</span> Καστανά<br /><span style="font-weight: bold;">6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ;</span> Κάθε φορά έτσι νομίζω. Μετά δεν είμαι σίγουρη...<br /><span style="font-weight: bold;">7. Είδος μουσικής που ακούς: </span>καλή<br /><span style="font-weight: bold;">8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: </span>Φάντομ Ντακ<br /><span style="font-weight: bold;">9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά?</span> Ο Α. και η Ε. στο Μεξικό<br /><span style="font-weight: bold;">10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις:</span> Θέλω καφέ!<br /><span style="font-weight: bold;">11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι:</span> Τα τσιγάρα μου<br /><span style="font-weight: bold;">12. Τί έχεις στον τοίχο σου;</span> Ημερολόγιο (πάντα στη λάθος σελίδα) και παλιές φωτογραφίες<br /><span style="font-weight: bold;">13. Τί έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου; </span>Κουτιά με ρούχα και βαλίτσες<br /><span style="font-weight: bold;">14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες?</span> Την πάπια<br /><span style="font-weight: bold;">15. Αγαπημένος αριθμός:</span> 3<br /><span style="font-weight: bold;">16. Αγαπημένο όνομα:</span> Άγης<br /><span style="font-weight: bold;">17. Τα χόμπι σου:</span> να δημιουργώ<br /><span style="font-weight: bold;">18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα;</span> Στη Χαβάη<br /><span style="font-weight: bold;">19. Μια ευχή για το μέλλον:</span> Μια ευχή για το παρόν δεν γίνεται;<br /><span style="font-weight: bold;">20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες;</span> Δεν υπάρχει απλή απάντηση σε αυτή την ερώτηση, εξαρτάται: θα μπορώ μόνο να παρατηρώ; θα μπορώ να αλλάξω τα πράγματα; θα μπορέσω να γυρίσω πίσω;<br /><span style="font-weight: bold;">21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: </span>τον φορητό σκληρό δίσκο μου<br /><span style="font-weight: bold;">22. Αγαπημένο λουλούδι:</span> τριαντάφυλλο<br /><span style="font-weight: bold;">23. Αγαπημένη σειρά:</span> Malcolm in the middle<br /><span style="font-weight: bold;">24. Αγαπημένη ταινία:</span> La Cité des enfants perdus<br /><span style="font-weight: bold;">25. Αγαπημένο τραγούδι:</span> κάθε 5 λεπτά αλλάζει...<br /><span style="font-weight: bold;">26. Aγαπημένο βιβλίο:</span> μου είναι αδύνατον να διαλέξω ένα!<br /><span style="font-weight: bold;">27. Αγαπημένο ζώο:</span> Λιοντάρι<br /><span style="font-weight: bold;">28. Αγαπημένο ρούχο:</span> Η ροζ πιτζάμες μου που τις έχω 17 χρόνια<br /><span style="font-weight: bold;">29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα:</span> τι μανία είναι αυτή να διαλέξω ένα αγαπημένο από το κάθε είδος; Τι εννοείς όταν λες καλλιτέχνης; Γλύπτης, ζωγράφος, φωτογράφος, τραγουδιστής, συνθέτης, ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας, (...); και από όλα αυτά, χώρια αυτά που δεν αναφέρω, πρέπει να διαλέξω έναν αγαπημένο;!;<br /><span style="font-weight: bold;">30. Αγαπημένο χρώμα:</span> octiron<br /><span style="font-weight: bold;">31. Αγαπημένο φαγητό:</span> Γιουβαρλάκια αυγολέμονο<br /><span style="font-weight: bold;">32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι; </span>Dilbert<br /><span style="font-weight: bold;">33. Κακή συνήθεια: </span>Διακόπτω<br /><span style="font-weight: bold;">34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: </span>Δεν φοβάμαι να δοκιμάζω καινούρια πράγματα<br /><span style="font-weight: bold;">35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει:</span> Ένα μόνο; Ολόκληρο blogoπαίχνιδο έχω παίξει με τα ελαττώματά μου!<br /><span style="font-weight: bold;">36. Συνηθισμένη ατάκα: </span>Δε με στρέει!!<br /><span style="font-weight: bold;">37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις:</span> Δεν ξέρω... υπάρχει δουλειά που να σε πληρώνουν να διαβάζεις;<br /><span style="font-weight: bold;">38. Μεγαλύτερος φόβος:</span> Να σκοτώσω κάποιον κατά λάθος<br /><span style="font-weight: bold;">39. Η καλύτερη pizza:</span> Μαργαρίτα με μπέικον<br /><span style="font-weight: bold;">40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: </span>Μεγάλη χαρά και μεγάλος μπελάς<br /><br />Αλλά αυτή είμαι τελικά; Ούτε εγώ δεν είμαι σίγουρη... και αν απαντούσα αύριο, ίσως παραπάνω από τις μισές απαντήσεις μου να ήταν διαφορετικές...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-2241061994764106440?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-44460683590115442512008-04-05T21:56:00.002+03:002008-04-05T22:01:42.971+03:00Θέλω και δεν θέλω.<br />Θα ήθελα να μη θέλω και να θέλω<br />Να μη θέλω αυτό που θέλω<br />και να θέλω αυτό που δεν θέλω<br />Δεν θέλω να μη θέλω<br />ούτε θέλω να θέλω<br />Θα ήθελα να μη θέλω να θέλω.<br />Θα ήθελα να θέλω να μη θέλω.<br />Θα ήθελα να μην ήθελα να θέλω αυτό που θέλω.<br />Θα ήθελα να μην ήθελα να θέλω αυτό που δεν θέλω.<br />Θα ήθελα να θέλω να θέλω αυτό που θέλω.<br />Θα ήθελα να μη θέλω να μη θέλω αυτό που δεν θέλω.<br />Αλλά θέλω και δεν θέλω.<br />Και δεν θέλω πια να το σκέφτομαι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-4446068359011544251?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-8870292645100466742008-04-02T21:04:00.007+03:002008-04-05T00:11:41.982+03:00Την αρχή την έκανε ο <a href="http://morfes.blogspot.com/2008/03/blog-post_26.html">Σταύρος...</a><br />Ο Σταύρος κάλεσε την <a href="http://bigfatstories.blogspot.com/2008/03/blog-post_28.html">Tassoula...</a><br />Η tassoula κάλεσε την <a href="http://isimeria.blogspot.com/2008/03/blog-post_28.html">Μαριλένα...</a><br />Η Μαριλένα κάλεσε την <a href="http://roadartist.blogspot.com/2008/03/blog-post_30.html">Roadartist...</a><br />H roadartist κάλεσε την <a href="http://mane-tarious.blogspot.com/2008/03/blog-post_30.html">Mane-tarious...</a><br />H mane-tarious κάλεσε την <a href="http://incontinentia-luchalibre.blogspot.com/2008/03/mane-tarious-2.html">Incontinentia...</a><br />Η Incontinentia κάλεσε τον <a href="http://metr0polis.blogspot.com/2008/04/blog-post.html">Urban...</a><br />Ο Urban κάλεσε την <a href="http://dariapavlovna.blogspot.com/2008/04/urban-incontinentia-mane-tarious-2.html">Daria Pavlovna...</a><br />Η οποία κάλεσε, μεταξύ άλλων, κι εμένα<br />να συμπληρώσουμε το ερωτηματολόγιο που μοίρασε η Υπερρεαλιστική Ομάδα Αθήνας στην έκθεση "Φαντασία της πραγματικότητας" πριν 2 χρόνια:<br /><br />1) Γιατί κλαις;<br />Γιατί μπορώ.<br />2) Γιατί δεν κλαις;<br />Ποιός σου είπε ότι δεν κλαίω;<br />3) Πού είναι ο βάλτος;<br />Είναι μυστικό!<br />4) Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;<br />Εγώ, στο μυαλό μου<br />5) Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;<br />Πίσω από τα μάτια μου<br />6) Περιφρονείς κάτι;<br />Την αδιαφορία<br />7) Θα ερωτευόσουν για πάντα;<br />Το ίδιο άτομο;<br />8) Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;<br />Γιατί υπάρχουν "ψώνια"<br />9) Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;<br />Τότε γιατί τα βάλατε; Άλλο τα έργα τέχνης, άλλο τα "έργα τέχνης"...<br />10) Do you remember revolution?<br />I'm still revolving, along with the earth...<br />11) Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;<br />Το πιθανότερο είναι να το έβλεπα κατόπιν εορτής...<br />12)Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο;<br />Θα πάππουνα τον σκοτό μου αν το πάμι δεν έτζαγε από τον σπάγο!<br />13) Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;<br />Ναι<br />14) Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ΄το νόμο;<br />Όχι, ο αστυνόμος είναι μέσα μου (παρέα με το δεσμοφύλακα)<br />16) Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ΄την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;<br />Δεν ξέρω - πόσο μεγάλη είναι; Πόση ώρα θα μου πάρει;<br />17) Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλέρ;<br />Όχι (δες απάντηση 14) αλλά θα του πέταγα τα εκλέρ στη μάπα!<br />18) Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ΄αστέρια;<br />Όχι, θα σου έδειχνα τα αστέρια.<br />19) Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;<br />Όχι. Ποτέ δεν θα έκανα τη θλίψη μου δηλητήριο για τους γύρω μου...<br /><br />*edit: Μόλις είδα ότι μου λείπει η ερώτηση 15, την βάζω εδώ και αλλάζω την αρίθμηση πιο πάνω:<br />15) .........<br />@@@####?????!!!!<br /><br />Θα ήθελα να δω τις απαντήσεις του <a href="http://thegreekweblog.blogspot.com/">Akon</a>, του <a href="http://theaxismundi.blogspot.com/">Axis Mundi,</a> του <a href="http://rimeimprovvisate.blogspot.com/">Αντώνη</a> και του <a href="http://nikosk.blogspot.com/">Νίκου Κ.</a>, αν θέλουν να παίξουν...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-887029264510046674?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-27565190902326475962008-03-30T04:49:00.006+03:002008-03-30T06:03:39.387+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R-765L4nWJI/AAAAAAAAAVc/BV5tCdxxySs/s1600-h/cave_painting_bison-741031.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R-765L4nWJI/AAAAAAAAAVc/BV5tCdxxySs/s400/cave_painting_bison-741031.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183356081499756690" border="0" /></a><object height="80" width="300"><embed src="http://media.imeem.com/m/ZH2VAmLiQm/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" flashvars="backColor=000000&amp;primaryColor=999999&amp;secondaryColor=4d4d4d&amp;linkColor=666666" height="110" width="300"></embed></object><br /><br />Έχουμε φτιάξει<br />την πιο περίτεχνη φωλιά...<br />τόσο μεγάλη που<br />-σχεδόν ποτέ-<br />δεν βγαίνουμε από εκεί.<br /><br />Σχεδόν ποτέ δεν είμαστε τελείως γυμνοί<br />από πράγματα που φτιάξαμε εμείς...<br />και τόσο μακρυά τους που να μην τα βλέπουμε.<br /><br />Μα φτιάξαμε και πράγματα που δεν φαίνονται,<br />φτιάξαμε έννοιες,<br />φτιάξαμε λέξεις.<br /><br />Στα αυτιά μας βάζουμε όρια:<br />Φιλτράρουμε τους ήχους που ακούμε<br />μέσα από τα σχήματα των λέξεων που ξέρουμε...<br />(προσπάθησε να ξεχωρίσεις τις λέξεις σε μια γλώσσα που σου είναι τελείως άγνωστη!)<br /><br />Χωρίζουμε την σκέψη μας σε λέξεις<br />και νομίζουμε πως αυτές αρκούν<br />για να καταλάβει ο ένας τι σκέφτεται ο άλλος.<br /><br />Κοιτάμε μόνο τα άκρα<br />όχι τον χώρο ενδιάμεσα<br />- αυτόν τον συμπληρώνει η φαντασία μας.<br />Βλέπουμε πιότερο με την σκέψη παρά με τα μάτια.<br />Γι' αυτό συχνά δεν βρίσκουμε αυτό που ψάχνουμε<br />ενώ είναι μπροστά στα μάτια μας.<br /><br />Τραγουδάμε, χορεύουμε...<br />ζωγραφίζουμε, πλάθουμε...<br />Ονειρευόμαστε ότι δεν είμαστε ζώα...<br /><br />Χωρίζουμε το ένστικτο από τη λογική<br />ενώ το ένστικτο<br />είναι απλώς λογική<br />τόσο γρήγορη<br />που δεν προλαβαίνεις να την καταλάβεις<br />ούτε εσύ ο ίδιος.<br /><br />Χωρίζουμε τον κόσμο μας σε κομμάτια,<br />αυθαίρετα συμφωνημένα.<br />Βλέπουμε μόνο τα άκρα.<br />Παραβλέπουμε ότι μεταξύ των δύο άκρων υπάρχει<br />μια εξέλιξη<br />που δεν είναι ούτε το ένα<br />ούτε το άλλο<br />μα και τα δύο μαζί.<br /><br />Κάθε φθινόπωρο δανειζόμαστε μια ώρα<br />σαν τους κλέφτες, μες τη νύχτα.<br />Κάθε άνοιξη πρέπει να την επιστρέψουμε.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-2756519090232647596?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-15397996218195461972008-03-21T23:43:00.018+02:002008-03-30T05:35:26.708+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R-Q5-74nWGI/AAAAAAAAAT4/xTfWbI46Xrg/s1600-h/003.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R-Q5-74nWGI/AAAAAAAAAT4/xTfWbI46Xrg/s400/003.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180329224772737122" border="0" /></a>Αρχικά, ήθελα το τραγούδι να συνοδέψει τις λέξεις...<br /></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;">Μετά έχασα τις λέξεις και μου έμεινε το τραγούδι...<br />Είναι ενός καινούριου παλιού φίλου μου...<br />Τον είχα χάσει, μα δεν τον είχα ξεχάσει...<br />Ούτε αυτόν, ούτε τα τραγούδια του...<br />Τον ξαναβρήκα τυχαία...<br />Για καλή μου τύχη...<br /><br /></div></div><div style="text-align: center;"><a href="http://stiliosgiannis.pblogs.gr/2007/12/151753.html">ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ</a> </div> <p align="center">Μουσική: Γιάννης Στύλιος<br />Λόγια: Ρηνιώ Κυριαζή - Γιάννης Στύλιος</p> <p align="center"><br /><br /><object height="80" width="300"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/VF9lYJI-wi"><param name="wmode" value="transparent"><param name="FlashVars" value="backColor=000000&amp;primaryColor=999999&amp;secondaryColor=4d4d4d&amp;linkColor=666666"><embed src="http://media.imeem.com/m/VF9lYJI-wi/aus=false" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" flashvars="backColor=000000&amp;primaryColor=999999&amp;secondaryColor=4d4d4d&amp;linkColor=666666" height="110" width="300"></embed></object><br /><br /></p> <p style="font-style: italic;" align="center">Την ελπίδα θα την ονειρευτούμε μάτια μου</p> <p style="font-style: italic;" align="center">και το φως και τον ήλιο μας</p> <p style="font-style: italic;" align="center">τις κιθάρες και τα μαντολίνα μας</p> <p style="font-style: italic;" align="center">γιατί τ΄ όνειρο αυτό είναι όλα.</p> <p style="font-style: italic;" align="center"><br /></p> <p style="font-style: italic;" align="center">Τ΄ όνειρο είναι πάνω απ΄ όλα μάτια μου</p> <p style="font-style: italic;" align="center">και μαζί σου ονειρεύομαι</p> <p style="font-style: italic;" align="center">και ζω τα παιδικά μου παραμυθία</p> <p style="font-style: italic;" align="center">και ζω στα παιδικά μου παραμυθία .</p> <p style="font-style: italic;" align="center"><br /></p> <p style="font-style: italic;" align="center">Η βάρκα μου φτεράκι είναι μάτια μου στις πνοές των ανέμων σου,</p> <p style="font-style: italic;" align="center">μάγισσες, μαγεύουν την αγάπη μου, πλανεύεται τ΄ αστέρι στο βυθό.</p> <p style="font-style: italic;" align="center"><br /></p> <p style="font-style: italic;" align="center">Η ανάσα σου στο μέτωπο μου μάτια μου</p> <p style="font-style: italic;" align="center">που σαν θεός μ΄ αγγίζει και πονά</p> <p style="font-style: italic;" align="center">στην αγκαλιά σου κράτα με, ταξίδεψε,</p> <p style="font-style: italic;" align="center">εκεί όπου ο έρωτας μεθά.</p> <p style="font-style: italic;" align="center"><br /></p> <p style="font-style: italic;" align="center">Και σαν βρεθώ στους ουρανούς σου μάτια μου</p> <p style="font-style: italic;" align="center">στα χέρια σου θα αποκοιμηθώ,</p> <p style="font-style: italic;" align="center">γλυκά, καθώς παράδεισος θα γίνεται</p> <p style="font-style: italic;" align="center">αυτή η κόλαση που ζω.</p> <p style="font-style: italic;" align="center"><br /></p> <p style="font-style: italic;" align="center">Την ελπίδα θα την ονειρευτούμε μάτια μου και το φως το φεγγάρι μας,</p> <p style="font-style: italic;" align="center">τις κιθάρες και τα μαντολίνα μας γιατί τ΄ όνειρο αυτό είναι όλα.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-1539799621819546197?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-73466316651203294352008-03-17T21:17:00.011+02:002008-03-21T21:37:33.684+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R-AcyZbFSdI/AAAAAAAAATw/wVpIoHg6g8Q/s1600-h/Untitled-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R-AcyZbFSdI/AAAAAAAAATw/wVpIoHg6g8Q/s400/Untitled-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179171223619586514" border="0" /></a>Χορεύετε κυκλικά<br />μόνο που δεν είναι ακριβώς χορός.<br />Είσαστε πιο κοντά, κολλημένο το στήθος του ενός με την πλάτη του άλλου.<br />Μπροστάρης δεν υπάρχει - ούτε τελευταίος.<br />Μια αλληλουχία γυμνών κορμιών που στροβιλίζουν αέναα.<br />Ο ένας μέσα στον άλλον.<br />Κάθε τόσο, ο κύκλος ανοίγει, και ο χορός γίνεται Τσάμικος.<br />Βαρύς χορός, αντρίκιος. Επιδεικτικός.<br />Ένας - ένας βγαίνετε μπροστάρης - φιγούρες εντυπωσιασμόυ!<br />"Κοίτα με" μας λέτε.<br />"Κοίτα με, είμαι ο καλύτερος, είμαι ο δυνατότερος. Είμαι ο ιδανικός."<br />Μα για λίγο μόνο.<br />Μετά, ευτυχώς, καταφέρνουμε να σας εντάξουμε πάλι στον κύκλο.<br />Είσαστε όλοι εδώ.<br />Όλοι εσείς που μας αφήσατε να απορούμε "Γιατί;" και "Μήπως έφταιγα εγώ;"<br />Να σας το πω ξεκάθαρα;<br />... ντρέπομαι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-7346631665120329435?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-68662439609663202912008-03-15T01:01:00.002+02:002008-03-15T01:04:48.937+02:00Δεν κοιμήθηκα χθες, κι είναι τόσο γλυκιά η νύστα...<br />Τόσο γλυκιά, που σχεδόν δεν θέλω να κοιμηθώ.<br />Το μυαλό μου έχει μουδιάσει όμορφα.<br />Οι σκέψεις έχουν αδειάσει.<br />Τα προβληματα φαίνονται απόμακρα...<br />Δεν θέλω να κοιμηθώ.<br />Δεν θέλω να ονειρευτώ.<br />Θέλω μόνο να νυστάζω γλυκά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-6866243960966320291?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-65942196368934853152008-03-06T10:17:00.008+02:002008-03-20T23:24:43.369+02:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R9BDzdRK49I/AAAAAAAAATA/TAbGIugPLik/s1600-h/island015.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R9BDzdRK49I/AAAAAAAAATA/TAbGIugPLik/s400/island015.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5174710523157734354" border="0" /></a><br /></div>Μετά από πρόσκληση του <a href="http://theaxismundi.blogspot.com/2008/02/2-7.html">axis mundi,</a> σας παραθέτω τα 7 μεγαλύτερα μειονεκτήματά μου, σε τυχαία σειρά:<br /><br />1) Είμαι αναβλητική. Σχεδόν ποτέ δεν θα κάνω κάτι πριν την απολύτως τελευταία στιγμή. Κάθε τόσο με πιάνουν αναλαμπές και αποφασίζω να οργανώσω καλύτερα τον χρόνο μου, αλλά... το αφήνω για αύριο...<br />2) Είμαι αναποφάσιστη. Η μάλλον, δεν είμαι σίγουρη αν είμαι. Όχι, τελικά είμαι. Η μήπως όχι; Δεν ξέρω... νομίζω, χωρίς να είμαι βέβαιη, ότι μάλλον είμαι αναποφάσιστη... (my final answer is a definite maybe!)<br />3) Βγαίνω εκτός εαυτού. Όχι εύκολα, αλλά έντονα. Σε σημείο που οι γνωστοί μου ξαφνικά συνειδητοποιούν πως δεν με ξέρουν. Κατά κανόνα, είμαι ήρεμος άνθρωπος. Δεν εκνευρίζομαι εύκολα. Όταν όμως κάποιος ξεπεράσει τα όριά μου... μιλάμε για κατάσταση Dr Jekyll and Mr Hyde. Και συνήθως δεν μετανιώνω κιόλας.<br />4) Έχω ταυτόχρονα χαμηλή αυτοεκτίμηση και μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου - δεν συμβιβάζονται εύκολα αυτά τα δύο...<br />5) Είμαι ακατάστατη. Εώς τραγικά ακατάστατη. Η μάλλον, δεν μπορώ να βρω τη χρυσή τομή μεταξύ τάξης και χάους. Για παράδειγμα, τα βιβλία μου είναι ταξινομημένα ανά είδος, ανά συγγραφέα (αλφαβητικά) και χρονολογικά. Το γραφείο μου όμως είναι μια χαοτική στοίβα χαρτιών και ετερόκλητων αντικειμένων, στην οποία είναι αδύνατον να εντοπίσει κάτι άλλος εκτός από εμένα. Ενδιάμεση κατάσταση δεν υπάρχει.<br />6) Είμαι επιρρεπής στον πειρασμό. Αν κάτι δεν αντιτίθεται στις πιο βαθιά ριζωμένες μέσα μου ηθικές αξίες μου, συχνά θα το κάνω κι ας ξέρω πως είναι λάθος.<br />7) "Βολεύομαι" πολλές φορές και διαιωνίζω καταστάσεις που δεν με ικανοποιούν γιατί φοβάμαι να τα γκρεμίσω όλα και να αρχίσω από την αρχή.<br /><br /><br />Προσπάθησα να βρω τα πιο αδιαμφισβήτητα μειονεκτήματά μου, αυτά που δεν μπορώ να φανταστώ να μου λέει κανείς πως είναι προτερήματα. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλα, αλλά το παιχνίδι ζητάει 7.<br /><br /><a href="http://ceralex.blogspot.com/">Ceralex</a>, <a href="http://panoptis.blogspot.com/">panoptis</a>, <a href="http://nikosk.blogspot.com/">Νίκος Κ.,</a> μήπως θέλετε να παίξετε κι εσείς; Εσύ, Γιάννη;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-6594219636893485315?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-72192779640730285922008-03-04T10:51:00.014+02:002008-03-04T11:11:33.964+02:00<object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8Kd8xp86reY&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/8Kd8xp86reY&amp;rel=0&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /><span style="font-size:100%;">Hello <span style="font-size:130%;">darkness</span>, my old <span style="font-size:180%;">friend</span>,</span><br /><span style="font-size:78%;">darkness... darkness is my friend... I have known it and embraced it for so long, it is my friend...</span><br />I've come to <span style="font-size:180%;">talk </span>with you <span style="font-size:130%;">again</span>,<br /><span style="font-size:78%;">there are secrets I can only share with you, they belong to you, they are dark...</span><br />Because a <span style="font-size:130%;">vision </span>softly <span style="font-size:180%;">creeping,</span><br /><span style="font-size:78%;">gradually, gradually it crept up on me, it did not ambush me, I expected it when it came...</span><br />Left its <span style="font-size:130%;">seeds </span>while I was <span style="font-size:180%;">sleeping</span>,<br /><span style="font-size:78%;">I was asleep, but it was not a dream, it was a vision, it left in my mind the seeds of doubt and uncertainty...</span><br />And the vision that was <span style="font-size:180%;">planted </span>in my <span style="font-size:130%;">brain</span><br /><span style="font-size:78%;">because the seed fell on fertile ground...</span><br />Still <span style="font-size:130%;">remains</span><br /><span style="font-size:78%;">much as I try to banish it...</span><br />Within the <span style="font-size:130%;">sound </span>of <span style="font-size:180%;">silence</span>.<br /><span style="font-size:78%;">so I try to drown it in music...</span><br /><br />In restless <span style="font-size:180%;">dreams </span>I walked <span style="font-size:130%;">alone</span><br /><span style="font-size:78%;">...but are we ever anything but alone?</span><br />Narrow <span style="font-size:130%;">streets </span>of <span style="font-size:180%;">cobblestone</span>,<br /><span style="font-size:78%;">comforting and treacherous at the same time...</span><br />neath the <span style="font-size:130%;">halo </span>of a <span style="font-size:130%;">street lamp</span>,<br /><span style="font-size:78%;">bleeding its light into you, into the darkness...</span><br />I turned my collar to the <span style="font-size:130%;">cold </span>and <span style="font-size:130%;">damp</span><br /><span style="font-size:78%;">but could not stop it from seeping in...</span><br />When my <span style="font-size:130%;">eyes </span>were <span style="font-size:180%;">stabbed </span>by the flash of a neon <span style="font-size:130%;">light</span><br /><span style="font-size:78%;">sending curlicues of light and pain into my mind...</span><br />That split the <span style="font-size:130%;">night</span><br /><span style="font-size:78%;">cleaving you in twain...</span><br />And touched the <span style="font-size:180%;">sound </span>of <span style="font-size:130%;">silence</span>.<br /><span style="font-size:78%;">making me see it for the first time...</span><br /><br />And in the <span style="font-size:130%;">naked light</span> I <span style="font-size:180%;">saw</span><br /><span style="font-size:78%;"> as though a fog was lifted from my eyes...</span><br /><span style="font-size:130%;">Ten thousand</span> people, <span style="font-size:180%;"><span style="font-size:100%;">maybe </span>more</span>.<br /><span style="font-size:78%;">scurrying, tucked into their collars, looking at the ground in front of their feet...</span><br />People <span style="font-size:180%;">talking </span>without <span style="font-size:130%;">speaking,</span><br /><span style="font-size:78%;">their lips opening and closing, their words empty and hollow.</span>..<br />People <span style="font-size:130%;">hearing </span>without <span style="font-size:180%;">listening</span>,<br /><span style="font-size:78%;">performing two concurrent monologues and calling it conversation...</span><br />People writing <span style="font-size:130%;">songs </span>that <span style="font-size:180%;">voices </span>never <span style="font-size:130%;">shared</span><br /><span style="font-size:78%;">limited to echoing within their minds...</span><br />And no one <span style="font-size:180%;">dared</span><br /><span style="font-size:78%;">no one, including me...</span><br />Disturb the <span style="font-size:130%;">sound </span>of <span style="font-size:180%;">silence</span>.<br /><span style="font-size:78%;">that dulled the eyes and froze the hearts...</span><br /><br /><span style="font-size:180%;">Fools </span>said I,you do not <span style="font-size:130%;">know</span><br /><span style="font-size:78%;">and I am just beginning to learn...</span><br /><span style="font-size:130%;">Silence </span>like a <span style="font-size:180%;">cancer </span>grows.<br /><span style="font-size:78%;">stealthily at first, until it is too big to fight...</span><br />Hear my <span style="font-size:180%;">words </span>that I might <span style="font-size:130%;">teach </span>you,<br /><span style="font-size:78%;">don't just hear, but truly listen...</span><br />Take my <span style="font-size:180%;">arms </span>that I might <span style="font-size:130%;">reach </span>you.<br /><span style="font-size:78%;">don't turn your backs to me...</span><br />But my <span style="font-size:130%;">words </span>like <span style="font-size:180%;">silent </span>raindrops fell,<br /><span style="font-size:78%;">not on earth, that would welcome them, but on cobbles, that refused them...</span><br />And <span style="font-size:130%;">echoed</span><br /><span style="font-size:78%;">splashing back up towards me...</span><br />In the wells of <span style="font-size:180%;">silence</span><br /><span style="font-size:78%;">that people gladly, nay eagerly, drank from...</span><br /><br />And the people <span style="font-size:180%;">bowed </span>and <span style="font-size:130%;">prayed</span><br /><span style="font-size:78%;">never once lifting their heads toward the sky...</span><br />To the <span style="font-size:130%;">neon God </span>they <span style="font-size:180%;">made</span>.<br /><span style="font-size:78%;">but refused to look at...</span><br />And the <span style="font-size:130%;">sign </span>flashed out its <span style="font-size:180%;">warning</span>,<br /><span style="font-size:78%;">which failed to gain attention...</span><br />In the <span style="font-size:180%;">words </span>that it was <span style="font-size:130%;">forming</span>.<br /><span style="font-size:78%;">to no avail...</span><br />And the sign said, the <span style="font-size:180%;">words </span>of the <span style="font-size:180%;">prophets</span><br /><span style="font-size:78%;">who they called ignorant or crazy...</span><br />Are <span style="font-size:130%;">written </span>on the <span style="font-size:180%;">subway walls</span><br /><span style="font-size:78%;">under your cover and with your help...</span><br />And <span style="font-size:130%;">tenement halls.</span><br /><span style="font-size:78%;">deemed unworthy of their gaze...</span><br />And <span style="font-size:180%;">whispered </span>in the <span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">sounds</span> </span>of <span style="font-size:85%;">silence</span>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-7219277964073028592?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-74939043258903480162008-03-03T01:15:00.004+02:002008-03-03T01:35:16.447+02:00Από μικρή έπαιζα με τις λέξεις. Τις έριχνα στο τετράδιό μου, χύμα, ανορθόγραφα, με ζωγραφιές, με μουντζούρες. Άδειαζα τις σκέψεις μου στο χαρτί μπας και καταφέρω να τις βάλω σε μια τάξη. Έγραφα και στιχάκια (ποιήματα τα έλεγα τότε). Ένα ποίημά μου (ήμουν 9 όταν το έγραψα) το κορνίζωσαν οι γονείς μου και το έβαλαν στον τοίχο. Ήταν ένα ποίημα για τον πατέρα μου και πόσο μου έλειπε όταν έφευγε στα συχνά του ταξίδια. Για χρόνια έπρεπε να ζω τον εξευτελισμό να έρχονται καλεσμένοι στο σπίτι και ο πατέρας μου, όλο καμάρι, να τους το δείχνει. Για χρόνια ήξερα ότι άκουγα ανειλικρινή σχόλια - στο κάτω - κάτω, τι λες σ' έναν περήφανο πατέρα, και ειδικά μπροστά στο παιδί; Το πιο εφιαλτικό ήταν μια φορά που έβαλε μια φίλη του φιλόλογο (καθηγήτρια πανεπιστημίου no less) να του πει την άποψή της. Στο κάτω - κάτω, τι ήταν αυτό που είχα γράψει; Μια σαχλαμάρα ενός μικρού παιδιού... δεν ήταν ποτέ αρκετά αντικειμενικός να καταλάβει ότι δεν ήταν το γραπτό μου που είχε αξία γι' αυτόν, αλλά τα συναισθήματα που εξέφραζα. Ξαναδιαβάζοντάς το ανά τα χρόνια, ποτέ δεν σταμάτησα να ντρέπομαι για αυτό. Είναι ακόμα εκεί, στον ίδιο τοίχο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-7493904325890348016?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-27673485965671053302008-03-01T01:47:00.005+02:002008-03-20T23:24:43.370+02:00Από παιχνίδι σε παιχνίδι πάω, αλλά όπως ήξερε η <a href="http://ceralex.blogspot.gr/">ceralex,</a> σε αυτό ειδικά δεν μπορώ να αντισταθώ :)<br /><br />Οι κανόνες: <span style="font-style: italic;">Διαλέγεις ένα ή δυο τραγούδια με τα οποία θα έλεγες το σ’αγαπώ στον-ην σύντροφο σου ή κάποιον-α που σε ενδιαφέρει. Σε περίπτωση που επιλέξεις δύο κομμάτια, απαραιτήτως το ένα θα πρέπει να έχει αντρικά και το άλλο γυναικεία φωνητικά. Δεν υπάρχει περιορισμός ανάμεσα σε σόλο καλλιτεχνές ή γκρουπς, βάζετε ότι σας εκφράζει περισσότερο. Προσοχή, οι Prince και Mika θα θεωρηθούν γυναικείες φωνές οπότε αυτόματα η συμμετοχή σας κηρύσσεται άκυρη.</span><br /><br />... And the winner is...<br /><object height="80" width="300"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/d5tg8Tu_0a/aus=false/"><param name="wmode" value="transparent"><param name="FlashVars" value="backColor=000000&amp;primaryColor=999999&amp;secondaryColor=4d4d4d&amp;linkColor=666666"><embed src="http://media.imeem.com/m/d5tg8Tu_0a/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" flashvars="backColor=000000&amp;primaryColor=999999&amp;secondaryColor=4d4d4d&amp;linkColor=666666" height="80" width="300"></embed></object><br />Σαν με κοιτάς<br />ηλιοβασίλεμα στα μάτια σου, φωτιά<br />καίγομαι μέσα στη δική σου τη ματιά<br />λιώνω σαν φλόγα την αυγή σαν με κοιτάς.<br /><br />Σαν με κρατάς<br />είναι τα μπράτσα σου μια θάλασσα πλατιά<br />που μέσα χάνομαι και πνίγομαι βαθιά<br />μες στα μαβιά της τα νερά Σαν με κρατάς<br /><br />Μη μου μιλάς<br />νιώσε στα στήθη μου τους κτύπους της καρδιάς<br />μες στην παλάμη μου το ρίγος της νυχτιάς<br />να μ' αγαπάς, να μ' αγαπάς, να μ' αγαπάς.<br /><br />Και σ' αγαπώ<br />δεν έχω τίποτ' άλλο, τίποτα να πω<br />το καλοκαίρι αυτό θα σβήσω, θα χαθώ<br />άσε με απλά να σ' αγαπώ, να σ' αγαπώ.<br /><br />Πολύ θα ήθελα να ακούσω με ποιο τραγούδι θα 'λεγαν "Σ' αγαπώ"<br />ο <a href="http://thegreekweblog.blogspot.com/">Akon</a><br />o<a href="http://theaxismundi.blogspot.com/"> <span class="entry-author-name">Axis Mundi</span></a><br />o <a href="http://nikosk.blogspot.com/">Νικος Κ.</a><br />ο <a href="http://nochessinestrellas.blogspot.com/">Π.</a><br />το <a href="http://topatsiouri.blogspot.com/">Patsiouri</a><br /><a href="http://www.sync.gr/claim/nX0T9SdKh4H2" rel="sync"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-2767348596567105330?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-8402037478726067902008-02-24T10:25:00.011+02:002008-03-20T23:24:43.370+02:00<a href="http://ceralex.blogspot.com/">ceralex</a>, σε μπελάδες μ' έβαλες!<br /><span style="font-size:85%;"><br />1. Πιάνω το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε μένα, </span>το οποίο ήταν το "Mother Goose's Nursery Rhymes".<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R8EsmPzuKKI/AAAAAAAAARA/pIMJfL3O2uc/s1600-h/mother+goose.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R8EsmPzuKKI/AAAAAAAAARA/pIMJfL3O2uc/s400/mother+goose.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170462882788157602" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;">2. Ανοίγω το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).</span> Ως εδώ καλά.<br /><br /><span style="font-size:85%;">3. Βρίσκω την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας. </span>Όμως, η σελίδα 123 δεν είχε αρκετές περιόδους...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R8EvIvzuKLI/AAAAAAAAARI/AHOI_kTtPAk/s1600-h/p122-3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R8EvIvzuKLI/AAAAAAAAARI/AHOI_kTtPAk/s400/p122-3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170465674516900018" border="0" /></a>Τι κάνουμε τώρα; Ανατρέχω στους κανόνες, αλλά δεν αναφέρουν αυτή την περίπτωση... Αποφασίζω να ψάξω το επόμενο πλησιέστερο βιβλίο.<br /><br />Το επόμενο: οι "Ασκήσεις Ύφους" του Ραιημόν Κενώ.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R8EyYvzuKMI/AAAAAAAAARQ/hy_8c6282LY/s1600-h/keno.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R8EyYvzuKMI/AAAAAAAAARQ/hy_8c6282LY/s400/keno.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170469247929690306" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;">4. Αντιγράφω τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).</span> Η σελίδα 123 είναι τα περιεχόμενα. Έχουν συμπληρώσει το κενό από τον τίτλο μέχρι τον αριθμό σελίδας με τελείες. Πάλι δεν ξέρω τι να κάνω. Η έκτη, έβδομη και όγδοη περίοδος είναι ". . .". Μετράει αυτό;<br /><br />Καλού - κακού, ψάχνω το επόμενο πλησιέστερο: "Στο καρφί.. και στο πέταλο!.." του Δημήτρη Ψαθά.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R8E0NPzuKNI/AAAAAAAAARY/Q0Lx9GkiB5U/s1600-h/karfi.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R8E0NPzuKNI/AAAAAAAAARY/Q0Lx9GkiB5U/s400/karfi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170471249384450258" border="0" /></a>Επιτέλους! Ένα βιβλίο που πληρεί τις προδιαγραφές. Σας παραθέτω λοιπόν τις περιόδους 6 ως 8 της σελίδας 123:<br /><br />"Επειδή συμβαίνει τούτο το χαρακτηριστικό με τους ανθρώπους του είδους: τους αρέσει, οι ίδιοι μόνο να κατηγορούν τον εαυτό τους για ποικίλα ελαττώματα κι όχι οι άλλοι. Αρέσει, βέβαια στο σνομπ κύριο να λέει για τον εαυτό του ότι είναι αφελής ή γκαφατζής ή βλαξ, αλλά άμα του παρατηρήσεις εσύ ότι είναι βλακέντιος με περικεφαλαία, ούτε ευχαριστιέται, ούτε και το παραδέχεται. "<br /><br /><span style="font-size:85%;">5. Ζητώ από 5 bloggers να κάνουν το ίδιο.<br /></span><span style="text-decoration: underline;"></span>Μέχρι και σ' αυτόν τον κανόνα τα βρήκα σκούρα. Αυτοί που θα ήθελα να καλέσω έχουν ήδη παίξει... Ας παίξει, λοιπόν όποιος θέλει!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-840203747872606790?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-63245894410778611072008-02-19T02:07:00.007+02:002008-02-19T02:22:17.725+02:00Αλήθεια σας λέω. Δεν τον είδα, μα άφησε το ίχνος του. Βγήκα το απόγευμα στο μπαλκόνι και το είδα.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7oeWfzuJeI/AAAAAAAAAKM/rLfOY3W0A9o/s1600-h/angel1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7oeWfzuJeI/AAAAAAAAAKM/rLfOY3W0A9o/s400/angel1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168476894205453794" border="0" /></a><br />Κοίταξα ψηλά, ελπίζοντας να τον προλάβω, αλλά το μόνο που είδα ήταν τα κρύα δόντια του χιονιά που φεύγει...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7ofHPzuJfI/AAAAAAAAAKU/HAtC_g3Epa0/s1600-h/teeth.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7ofHPzuJfI/AAAAAAAAAKU/HAtC_g3Epa0/s400/teeth.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168477731724076530" border="0" /></a><br />Πήγα στο δάσος να τον ψάξω, αλλά ήταν άφαντος...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7ofr_zuJgI/AAAAAAAAAKc/c2MWW8zRefc/s1600-h/snowscape.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7ofr_zuJgI/AAAAAAAAAKc/c2MWW8zRefc/s400/snowscape.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168478363084269058" border="0" /></a><br />Μα στάσου!<br /><br />Τι έχει βάψει το χιόνι ροζ;<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7ogK_zuJhI/AAAAAAAAAKk/D2lUq1YUqmk/s1600-h/_2176091.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7ogK_zuJhI/AAAAAAAAAKk/D2lUq1YUqmk/s400/_2176091.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168478895660213778" border="0" /></a><br />Ο άγγελος είχε ξαπλώσει για άλλη μια φορά στο χιόνι... μα αυτή τη φορά, δεν πρόλαβε να σηκωθεί. Ο παγετός τον σκέπασε. Κι έμεινε η μορφή του, και η λάμψη του που βάφει το χιόνι ροζ...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7ognfzuJiI/AAAAAAAAAKs/rGd6-SHcR70/s1600-h/angel2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R7ognfzuJiI/AAAAAAAAAKs/rGd6-SHcR70/s400/angel2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168479385286485538" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-6324589441077861107?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-10830134235334910412008-02-17T03:56:00.002+02:002008-02-17T04:02:33.584+02:00Και τώρα τί; Που οδηγεί ο δρόμος από εδώ; Στροφές, διακλαδόσεις, μια δαιδαλιώδη διαδρομή. Κι εγώ που νόμιζα ότι ήταν, από εδώ και πέρα, μια μεγάλη ευθεία;<br /><br />Κλείνω τα μάτια μου και ταξιδεύω για λίγο. Προσποιούμαι ότι δεν οδηγώ. Για λίγο, γιατί αλλιώς θα τρακάρω. Πιθανόν να τρακάρω ούτως ή άλλως. Ίσως έχουν σπάσει τα φρένα.<br /><br />Όλα καλά. Όλα καλά.<br /><br />Ο Douglas Adams έλεγε ότι για να μάθεις να πετάς, πρέπει να πέσεις και να αστοχήσεις.<br /><br /><br /><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/N2Vtip5h_Ec&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/N2Vtip5h_Ec&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-1083013423533491041?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-26375627557772670752008-02-11T23:39:00.000+02:002008-02-12T14:10:42.316+02:00<object height="355" width="425">Αυτή η σκηνή για ΄μένα είναι αντιπροσωπευτική της ανθρώπινης επικοινωνίας... <param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/sShMA85pv8M&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/sShMA85pv8M&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-2637562755777267075?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-85939300803124340552008-02-05T03:22:00.000+02:002008-02-05T03:53:50.266+02:00<span style="font-size:85%;">(Είδα την ομότιτλη ανάρτηση στη <a href="http://ceralex.blogspot.com/2008/02/blog-post.html">Ceralex</a>, που είχε εμπνευστεί από τον <a href="http://rimeimprovvisate.blogspot.com/2008/01/blog-post_28.html">Αντώνη</a></span> <span style="font-size:85%;">και με έβαλε σε σκέψεις...)<br /><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:130%;">Διόδια Δημοκρατίας, λοιπόν, γιατί όχι;<br /><br />Για την Δημοκρατία, πρέπει να πληρώσεις. Τι; δεν έχεις; Δεν έχεις δικαίωμα, τότε. Τι νόμισες, ότι είναι για όλους;<br /><br />Διόδια Δημοκρατίας, λοιπόν, εννοείται.<br /><br />Σε μία χώρα που έρχεται το ΣΔΟΕ και σου λέει:<br /><br />"Δώσε μου τόσα, ή θα σου κάνω έλεγχο, και τότε σίγουρα θα βγούνε παραπάνω"<br />(το αστείο; ξέρω περίπτωση που δεν το δέχθηκε, και τελικά το πρόστιμο ήταν μικρότερο!)<br /><br />Διόδια Δημοκρατίας, σε μια χώρα που:<br /><br />Ξέρω ανθρώπους που λαδώνουν για να περάσουν ΚΤΕΟ (έλα, ρε αδερφέ, τι σημασία έχει που είναι επικίνδυνο το όχημά μου για ΄μένα και τους γύρω μου;)<br /><br />Ξέρω ανθρώπους που έχουν λαδώσει για να πάρουν δίπλωμα... κι από οδήγηση μεσάνυχτα...<br /><br />Ξέρω ανθρώπους που κλέβουν την εφορία και μετά παραπονιούνται για την έλλειψη υποδομής της χώρας.<br /><br />Ξέρω ανθρώπους που πλήρωσαν για να μην παν στρατό (όχι ότι είμαι υπέρ της υποχρεωτικής θητείας).<br /><br />Ξέρω κάποιον που, για το σωστό ποσό, μπορεί, λέει να σου καθαρίσει το οικόπεδό σου από προβλήματα δασαρχείου (!!!)<br /><br />Ξέρω, εν τέλει, ότι με το κατάλληλο ποσό, όλα γίνονται...<br /><br />Κι από την άλλη,<br /><br />Ο εφοριακός σου ζητάει το λάδωμα.<br /><br />Ο γιατρός θέλει το φακελάκι.<br /><br />Για να σου ανατεθεί δημόσιο έργο, πρέπει να τάξεις τα μισά σου λεφτά σε αυτόν που παίρνει την απόφαση.<br /><br />Διόδια δημοκρατίας, λοιπόν. Η δημοκρατία είναι προνόμιο αυτών που έχουν να πληρώνουν. Αν δεν έχεις, φίλε, η δημοκρατία δεν είναι για 'σενα.<br /><br />Αλλά,<br /><br />Για κάτσε λίγο,<br /><br />Για ποιά δημοκρατία μιλάμε,<br /><br />Για εδώ, για την Ελλάδα;<br /><br />ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ!<br /><br />ΣΑΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΑΤΕ!<br /><br />ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΡΕ!<br /><br />ΜΟΝΑΡΧΙΑ ΕΧΟΥΜΕ! ΑΠΛΩΣ ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ, ΚΑΙ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ ΒΑΡΔΙΕΣ!<br /></span><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-8593930080312434055?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-86986080989235593252008-01-21T09:36:00.000+02:002008-03-20T23:24:43.371+02:00Με προ(σ)κάλεσε η φίλτατη <span style="font-weight: bold;">ceralex </span>να ξεχωρίσω ένα ποίημα και να το αφήσω εδώ. Είχα διαλέξει και έψαχνα να το βρω (γιατί δεν εμπιστεύομαι και τόσο τη μνήμη μου), όταν πέτυχα αυτό:<br /><br /><h2>Τὰ τραγούδια τῶν ἀνθρώπων</h2> <p>Τὰ τραγούδια τῶν ἀνθρώπων<br /> εἶναι πιὸ ὄμορφα ἀπ᾿ τοὺς ἴδιους<br /> πιὸ βαριὰ ἀπὸ ἐλπίδα<br /> πιὸ λυπημένα<br /> πιὸ διαρκῆ.</p> <p style="text-align: center;">* * *</p> <p>Πιότερο ἀπ᾿ τοὺς ἀνθρώπους,<br /> τὰ τραγούδια τους ἀγάπησα.<br /> Χωρὶς ἀνθρώπους μπόρεσα νὰ ζήσω,<br /> ὅμως ποτὲ χωρὶς τραγούδια·<br /> μοὔτυχε ν᾿ ἀπιστήσω κάποτε<br /> στὴν πολυαγαπημένη μου,<br /> ὅμως ποτέ μου στὸ τραγούδι<br /> ποὺ τραγούδησα γι᾿ αὐτήν·<br /> οὔτε ποτὲ καὶ τὰ τραγούδια<br /> μ᾿ ἀπατήσανε.</p> <p style="text-align: center;">* * *</p> <p>Ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ γλῶσσα τους<br /> πάντοτε τὰ τραγούδια τὰ κατάλαβα.</p> <p style="text-align: center;">* * *</p> <p>Σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο τίποτα<br /> ἀπ᾿ ὅσα μπόρεσα νὰ πιῶ<br /> καὶ νὰ γευτῶ<br /> ἀπ᾿ ὅσες χῶρες γνώρισα<br /> ἀπ᾿ ὅσα μπόρεσα ν᾿ ἀγγίξω<br /> καὶ νὰ νιώσω<br /> τίποτα, τίποτα<br /> δὲ μ᾿ ἔκανε ἔτσι εὐτυχισμένον<br /> ὅσο τὰ τραγούδια...</p><br /><span style="font-weight: bold;">Ναζίμ Χικμέτ</span><br /><p><br /></p><span style="font-size:85%;">Προ(σ)καλώ εσένα που το διαβάζεις<br />αν δεν έχεις ήδη παίξει.<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-8698608098923559325?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-17583932596886424632008-01-19T03:36:00.000+02:002008-01-19T03:44:47.863+02:00μια γυναίκα που συνδυάζει την χάρη της πεταλούδας...<br /><br /><div style="text-align: right;">... με το βάρος της αρκούδας;<br /></div><br /><br />Πεταρκούδα!<br /><br /><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R5FVBVKKzYI/AAAAAAAAAKE/zJ_dO4D75nQ/s1600-h/petarkouda2.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R5FVBVKKzYI/AAAAAAAAAKE/zJ_dO4D75nQ/s400/petarkouda2.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156996529663954306" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-1758393259688642463?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-79322795747485240942008-01-19T03:09:00.000+02:002008-01-19T03:34:03.514+02:00Καθόλου δεν θυμάμαι πως βρέθηκα εκεί. Ήταν σκοτεινά και δροσερά, είχε νερό, είχε ένα μέρος στεγνό να κάθομαι. Πρέπει να μπήκα κολυμπώντας, πώς αλλιώς;<br /><br />Τι έτρωγα εκεί; ούτε που θυμάμαι, μυγάκια ίσως... δεν ξέρω. Θυμάμαι πάντως ότι ο κόσμος ήταν πολύ μικρός.<br /><br />Ήμουν τυχερός, κι αυτό το θυμάμαι. Κάθε τόσο το νερό έφευγε ξαφνικά από μια τρύπα. Αλλά πάντα τη γλίτωνα, δεν έπεφτα κι εγώ. Και το νερό πάντα ξαναρχόταν.<br /><br />Μια μέρα άνοιξε ο ουρανός και μπήκε φως. Τυφλώθηκα και δεν ήξερα πως να αντιδράσω. Και ακούστηκε μια κραυγή:<br /><br /><br /><br /><br />"Καλά, πώς βρέθηκε ο βάτραχος μες στο καζανάκι;;;"<br /><br /><br /><br /><br />Ξαφνικά, ένας διάφανος κύλινδρος βρέθηκε γύρω μου.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R5FPSlKKzWI/AAAAAAAAAJ0/RpWHBYdGJZ8/s1600-h/froggy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R5FPSlKKzWI/AAAAAAAAAJ0/RpWHBYdGJZ8/s400/froggy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156990228946931042" border="0" /></a>Έχασα την γη και τον ουρανό. Γύρω μου άλλαζαν όλα, για ώρα πολύ.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Όταν σταμάτησα, με έφτυσε ο κύλινδρος. Βρισκόμουν σε ένα μέρος με άλλους πολλούς σαν κι εμένα γύρω μου. Και πολύ νερό. Και πράσινα πράγματα. Και έντομα να πετάνε γύρω μου. Και ένα μεγάλο φως στον ουρανό που ζέσταινε το έδαφος.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R5FSe1KKzXI/AAAAAAAAAJ8/nMsJV0596bk/s1600-h/P9122246.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R5FSe1KKzXI/AAAAAAAAAJ8/nMsJV0596bk/s400/P9122246.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156993737935211890" border="0" /></a><br />Πριν, δεν ήξερα ότι είμαι σκλάβος. Τώρα ξέρω ότι είμαι ελεύθερος!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-7932279574748524094?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-14674554200938362722008-01-19T02:02:00.001+02:002008-01-19T02:42:17.171+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R5E_D1KKzUI/AAAAAAAAAJk/T4iNJxAaUto/s1600-h/_8063783.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R5E_D1KKzUI/AAAAAAAAAJk/T4iNJxAaUto/s400/_8063783.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156972383357816130" border="0" /></a>Βρίσκομαι στην άκρη ενός κύματος. Απ' τη μια η στεριά, απ' την άλλη η θάλασσα. Η θάλασσα μια με τραβάει, μια με σπρώχνει. Μια με δίνει στη στεριά, την άλλη με διεκδικεί για τον εαυτό της. Η στεριά προσπαθεί να με κρατήσει. Εκμεταλλεύεται τα κύματα για να με θάψει μέσα της. Αλλά, για τώρα, χορεύω στον αφρό και κυλάω στην άμμο. Δεν κολλάω και δεν παρασύρομαι. Προς το παρόν. Η θάλασσα παλεύει με τον εαυτό της. Ταυτόχρονα σπρώχνει και τραβά. Ένας αέναος κύκλος. Παλεύει και με τη στεριά. Την σπρώχνει και την τραβά κι αυτήν. Την σπάει σιγά - σιγά και την ανακατεύει. Χτυπά τα βράχια αλύπητα και τα σπάει. Τρίβει τις πέτρες μεταξύ τους και τις κάνει άμμο. Τυχαία βρέθηκα εδώ. Πέταξα, κύλισα, ούτε που ξέρω. Τυχαία γνώρισα τη θάλασσα. Αν με πάρει η θάλασσα, θα ταξιδέψω. Θα κινούμαι διαρκώς, μέχρι να με εγκαταλείψει σε κάποια άλλη στεριά, Ή να κουραστώ εγώ, να ξεφουσκώσω σιγά - σιγά και να ξαπλώσω στο βυθό. Αν με αφήσει στην στεριά, θα ξεφουσκώσω και σιγά - σιγά θα γίνω σκουπίδι ή θα θαφτώ Ή θα με βρει ένας σκύλος, ένα παιδάκι, και θα μείνω παιχνίδι. Τουλάχιστον, η επιλογή δεν είναι δική μου. Και ούτως ή άλλως, νωρίτερα ή αργότερα, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, η γη θα με κερδίσει.<br /></div><br />Αχ! Να μπορούσε να με πάρει ο ουρανός και να με πάει στον ήλιο!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-1467455420093836272?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-67371635452243146072008-01-15T02:01:00.000+02:002008-01-16T02:35:47.893+02:00(ένα τραγούδι που αγαπώ πολύ...)<br /><br /><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/b-r1cUTWZ90&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/b-r1cUTWZ90&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br />Suzanne takes you <span style="font-size:100%;">down </span>/ To her place near the river / You can hear the boats go by / You can spend the night beside her / And you know that she's half crazy / But that's why you want to be there / And she feeds you tea and oranges / That come all the way from China /<br />And just when you mean to tell her / That you have no love to give her / Then she gets you on her wavelength / And she lets the river answer / That you've always been her lover / And you want to travel with her / And you want to travel blind / And you know that she will trust you / For you've touched her perfect body with your mind.<br /><br />Jesus was a sailor / When he walked upon the water / He spent a long time watching / From his lonely wooden tower / And when he knew for certain / Only drowning men could see him / He said "All men will be sailors then / Until the sea shall free them" / But he himself was broken<br />Long before the sky would open / Forsaken, almost human / He sank beneath your wisdom like a stone / And you want to travel with him / And you want to travel blind / And you think maybe you'll trust him / For he's touched your perfect body with his mind.<br /><br />Now Suzanne takes your hand / And she leads you to the river /She is wearing rags and feathers / From Salvation Army counters / And the sun pours down like honey / On our lady of the harbour / And she shows you where to look / Among the garbage and the flowers / There are heroes in the seaweed / There are children in the morning / They are leaning out for love<br />And they will lean that way forever / While Suzanne holds the mirror / And you want to travel with her / And you want to travel blind / And you know that you can trust her / For she's touched your perfect body with her mind...<br /><br />---by Leonard Cohen<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-6737163545224314607?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-39893300633152239922008-01-09T17:37:00.000+02:002008-01-09T17:52:30.321+02:00<span style="font-size:100%;">Οι πιο δύσκολες ερωτήσεις είναι και οι πιο κοινές:<br />- Τι κάνεις;<br />- Πως είσαι;<br />- Πως περνάς;<br /><br />Τις ρωτάμε και μας τις ρωτάνε καθημερινά, σε σχεδόν κάθε επαφή.<br />Και απαντάμε:<br />- Καλά.<br />- Μια χαρά.<br />- Ας τα λέμε καλά...<br />ή σκέτο<br />- Εσύ;<br /><br />Γιατί ρωτάμε όμως; συνήθως η απάντηση που περιμένουμε είναι:<br /></span><span style="font-size:100%;">- Καλά.<br />- Μια χαρά.<br />- Ας τα λέμε καλά...<br />ή σκέτο<br />- Εσύ;<br /><br />Συνήθως, δε λέμε και δεν θέλουμε να ακούσουμε την αλήθεια...<br /><br />Ήξερα μια κοπέλα που τα έλεγε μονοκόμματα:<br />- Γειά σου; τί κάνεις; καλά, εσυ;<br />Χωρίς να πέρνει ανάσα.<br /><br />Ένας φίλος μου πάλι ρωτά τρεις φορές:<br />- Τι κάνεις;<br />(Καλά, εσύ;)<br />- Τι κάνεις;<br />(πηγαίνω στο γραφείο)<br />- Τι κάνεις;<br />(δεν ξέρω τι απάντηση να δώσω...)<br /><br />Όταν πραγματικά μας ενδιαφέρει, ρωτάμε κάτι πιο συγκεκριμένο, ή έστω κάτι του στιλ:<br />- Πες μου τα νέα σου...<br /><br />Γιατί θεωρούμε απαραίτητη αυτή την στιλιζαρισμένη στιχομυθία;<br /><br />Γιατί θέλουμε να λέμε και να ακούμε ότι όλα πάνε καλά; Μήπως για να απαλλαγούμε από την υποχρέωση να σκευτόμαστε ο ένας τον άλλο; Η απλώς εγώ κάτι δεν έχω καταλάβει;</span><span style="font-size:100%;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-3989330063315223992?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-56089940795070769612008-01-08T01:11:00.000+02:002008-01-08T11:10:00.074+02:00Φορτώνω το media player με ασυνάρτητα κομμάτια και τα βάζω να παίζουν σε τυχαία σειρα...<br /><br />Κάποια δεν τα αντέχω και τα προσπερνάω.<br /><br />Κάποια άλλα όμως, όχι πάντα τα αγαπημένα μου, αρχίζουν να με ταξιδεύουν σε δαιδαλιώδεις διαδρομές. Θυμάμαι όχι μόνο το παρελθόν μου, αλλά και όλα τα πιθανά παρελθόντα και μέλλοντα...<br /><br />Ζω έρωτες που δεν είναι δικοί μου, συγκινούμαι, χαμογελάω... ταξιδεύω...<br /><br />Ήμαστε άνθρωποι πριν τη μουσική;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-5608994079507076961?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-60230582216576721052008-01-02T10:53:00.000+02:002008-01-04T15:41:17.306+02:00Κρύα πόλη, σε χαιρετω...<br />Άλλος ένας καινούριος χρόνος με βρήκε στην αγκαλιά σου.<br />Ξαναγνώρισα μετά από πολύ καιρό τη νύχτα σου,<br />Με τα πεζοδρόμιά σου να λαμπυρίζουν σαν να ράντισαν πάνω τους εκατομμύρια αστέρια,<br />Με τα παγωμένα τζάμια των αυτοκινήτων,<br />Με τα λευκά σύννεφα να αιωρούναι μετά από κάθε ανάσα σαν μπαλονάκια σε κόμικ.<br />Ξαναέμαθα τα λευκά σου πρωινά.<br />Φεύγοντας, με αποχαιρέτισες με ένα χιονισμένο φιλί.<br />Θα τα ξαναπούμε ίσως την άνοιξη<br />Όταν δεν θα 'σαι τόσο κρύα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-6023058221657672105?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-906749329546109402007-12-30T13:49:00.000+02:002007-12-30T15:59:11.970+02:00Κοίτα με στα μάτια όταν μου μιλάς<br />Μην αποφεύγεις το βλέμμα μου<br />Δεν σε κρίνω<br />προσπαθώ να σε καταλάβω<br /><br />Κοίτα με, μήπως κάτι μου κρύβεις;<br />Με ζύγισες και με βρήκες λίγη;<br />ή μήπως υπερβολική;<br /><br />Κοίτα με, τόσο δύσκολο είναι;<br />απέφευγέ με τότε τελείως.<br /><br />Και άσε με να απορώ<br />Γιατί η λάμψη από το χαμόγελό σου<br />σπάνια φτάνει στο βλέμμα σου...<br />Γιατί η αύρα του ανικανοποίητου<br />σε περιβάλλει τόσο συχνά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-90674932954610940?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-8476590356724356182007-12-12T00:12:00.000+02:002007-12-30T14:57:32.589+02:00<p align="left"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R2ogMFKKzKI/AAAAAAAAAGI/0h_v73oXYzc/s1600-h/Stand_%252815915581%2529.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145960916139560098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R2ogMFKKzKI/AAAAAAAAAGI/0h_v73oXYzc/s400/Stand_%252815915581%2529.jpg" border="0" /></a></p><span style="color:#993399;">Dry desert is all around me.<br />Was hidden but now they've found me.<br />Sly witches are here to taunt me.<br />Dark spirits won't cease to haunt me.<br /><br /><span style="color:#3366ff;">Find me an ocean I can swim in forever<br />Brew me a potion to make my heart light as a feather.<br />Let me assuage my remorse and contrition.<br />Help me to grasp what has brought me to this condition.<br />Tell me what</span><br /><br /><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">prayer</span> will my demons banish?<br />What spell will my prison vanish?<br />A lantern the desert granted.<br />Four wishes I madly chanted:<br /><br /><span style="color:#3366ff;">Find me an ocean I can swim in forever<br />Brew me a potion to make my heart light as a feather.<br />Let me assuage my remorse and contrition.<br />Help me to grasp what has brought me to this condition.<br />Tell me why...</span><br /><br />The genie has now arisen.<br />He'll help me to flee this prison.<br />But soon I am disenchanted...<br />My wishes can't all be granted...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-847659035672435618?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-62540464451120086452007-12-11T23:32:00.000+02:002007-12-12T00:04:49.964+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R18D29KSEnI/AAAAAAAAABg/7MOU2z0jum0/s1600-h/_8063724.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5142833542145905266" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Hk7FWje5VL8/R18D29KSEnI/AAAAAAAAABg/7MOU2z0jum0/s320/_8063724.JPG" border="0" /></a><br />Στον Αχέροντα... έχεις πάει ποτέ;<br /><br />ωραίο ποταμάκι, γύρω γύρω δασάκι 2 δέντρα βάθος.<br /><br />Κι ο βαρκάρης ασταμάτητα να διαλαλεί: "Ζούγκλα! Αμαζόνιος!"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-6254046445112008645?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-46051277668438110402007-12-11T22:52:00.000+02:002007-12-20T09:59:26.537+02:00Η tv, σινεμά, είναι, μα<br /><div align="right">δεν είναι</div><div align="right"></div><div align="left">σιγανά, καθαρά, σταθερά</div><div align="left"></div><div align="right">αλλάζω</div><div align="right"></div><div align="left">αρετή, λογική, συνετή</div><div align="left"></div><div align="right">βαριέμαι</div><div align="right"></div><div align="left">μηχανή, διαφανή, διαφυγή </div><div align="left"></div><div align="right">σου το'πα</div><div align="right"></div><div align="left">ότι τί, φυλακή;</div><div align="left"></div><div align="left">Το φλουπί</div><div align="left"></div><div align="right">το ξέρεις;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-4605127766843811040?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7078604174083958699.post-61529233350559705902007-12-11T12:40:00.000+02:002007-12-30T17:19:38.764+02:00<span style="COLOR: rgb(51,204,255)">Η ζωή<br /></span><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">σαν τροχός γοργά κυλά.<br /></span><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">Μια σε πάει πολύ ψηλά,<br /></span><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">την άλλη χαμηλά...</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(0,153,0)">Αχ, ζωή,<br /></span><span style="COLOR: rgb(0,153,0)">δεν αντέχω πια με 'σενα,<br /></span><span style="COLOR: rgb(0,153,0)">βαριά καρδιά<br /></span><span style="COLOR: rgb(0,153,0)">και όνειρα σημαδεμένα...<br /><br /></span><span style="COLOR: rgb(255,204,0)">Γίνε χαρταετός...<br /></span><span style="COLOR: rgb(255,204,0)">Ύψωσέ με αλλιώς...<br /></span><span style="COLOR: rgb(255,204,0)">Πέτα ψηλά<br /></span><span style="COLOR: rgb(255,204,0)">με κομμένη πετονιά!<br /></span><span style="COLOR: rgb(255,204,0)">Πιο μακρυά...<br /></span><span style="COLOR: rgb(255,204,0)">πέρα αλαργινά...<br /><br /></span><span style="COLOR: rgb(255,0,0)">Η ζωή<br /></span><span style="COLOR: rgb(255,0,0)">σαν τροχός γοργά κυλά.<br /></span><span style="COLOR: rgb(255,0,0)">Μια σε πάει πολύ ψηλά,<br /></span><span style="COLOR: rgb(255,0,0)">την άλλη χαμηλά...<br /><br /></span><span style="COLOR: rgb(153,51,153)">Μα η ζωή<br /></span><span style="COLOR: rgb(153,51,153)">τελικά είναι πηλός.<br /></span><span style="COLOR: rgb(153,51,153)">Έχω χέρια δυνατά<br /></span><span style="COLOR: rgb(153,51,153)">και θα την πλάσω αλλιώς...<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7078604174083958699-6152923335055970590?l=rima-pima.blogspot.com' alt='' /></div>Mhttp://www.blogger.com/profile/14580135435265055138noreply@blogger.com1